Złe kredyty w Tajlandii: Fitch przewiduje wysoki poziom NPL
Złe kredyty w Tajlandii mogą utrzymać się na podwyższonym poziomie przez kolejne 1–2 lata. Fitch wskazuje na powolne odzyskiwanie długów i szczególne problemy kredytobiorców z sektora MŚP.
Banki w Tajlandii ograniczają ryzyko i zachowują wysokie bufory kapitałowe, ale nie oznacza to szybkiego rozwiązania problemu niespłacanych zobowiązań. Podczas briefingu 30 września Fitch Ratings ocenił, że wskaźnik kredytów zagrożonych może pozostać w przedziale 3–4% przez najbliższy rok do dwóch lat. Agencja nie widzi obecnie czynników, które szybko obniżyłyby ten poziom. Prognoza dotyczy utrzymującego się problemu jakości kredytów, a nie bezpośredniego kryzysu bilansowego.
Redukcja zaległości trwa wolniej niż ich narastanie
Według prezentacji Fitch wskaźnik NPL w Tajlandii utrzymywał się w ostatnich latach w pobliżu 3,5%. Średnia dla banków w rozwijającej się Azji i Pacyfiku spadła poniżej tej wartości już w 2023 r. Zestawienie pokazuje, że tajskie banki mierzą się z długotrwałym problemem jakości kredytów, nawet jeśli cały sektor pozostaje odporny.
W latach 2020–2021 wartość niespłacanych kredytów wzrosła o 85 mld bahtów. W ciągu kolejnych trzech lat spadła jedynie o 33 mld bahtów. Fitch wskazuje wolne tempo rozwiązywania problemu jako jedną z przyczyn utrzymującej się słabej jakości portfeli kredytowych. Sama ostrożniejsza polityka banków nie usuwa już powstałych zaległości. Dane te pokazują, dlaczego złe kredyty w Tajlandii pozostają wyzwaniem mimo upływu czasu.
MŚP ponoszą największy ciężar ryzyka
Obciążenie rozkłada się nierówno między grupami klientów. W czerwcu 2026 r. wskaźnik NPL dla kredytów udzielonych małym i średnim firmom wynosił około 9%. Dla kredytów detalicznych było to około 3%, a dla korporacyjnych około 1%. W odpowiedzi banki ograniczają apetyt na ryzyko i przesuwają ofertę w stronę segmentów uznawanych za bezpieczniejsze. Różnice między tymi wartościami wskazują, że problemy nie dotyczą wszystkich grup kredytobiorców w takim samym stopniu.
Zmiana widoczna jest również w długoterminowym tempie akcji kredytowej. Średnioroczny wzrost kredytów bankowych wynosił 10% w latach 2010–2015, 4% w okresie 2015–2020 i 1% w latach 2020–2025. Ostatnio wzrosło finansowanie przedsiębiorstw, podczas gdy kredyty dla MŚP i klientów detalicznych kurczyły się. Taka selektywność może ograniczać nowe ryzyko, ale jednocześnie utrudnia dostęp do finansowania firmom już znajdującym się pod presją. Ostrożność banków nie rozwiązuje jednak problemu wcześniejszych zaległości.
Bufory kapitałowe nie rozwiązują problemu zadłużenia
Fitch określił perspektywę całego sektora bankowego jako „deteriorating”, czyli pogarszającą się. Perspektywy ratingowe poszczególnych banków pozostały jednak stabilne. To rozróżnienie jest istotne: prognoza wskazuje na presję w sektorze, ale nie jest równoznaczna z zapowiedzią kryzysu bankowego. Ocena perspektywy sektora i oceny perspektyw ratingowych banków opisują odrębne kwestie.
Wyniki finansowe i kapitał nadal stanowią zabezpieczenie. Zysk netto sektora wzrósł ze 133 mld bahtów w 2020 r. do 247 mld bahtów w 2025 r. Współczynnik kapitału podstawowego CET1 zwiększył się z 13,9% w grudniu 2015 r. do 17,6% w grudniu 2025 r. Dane te pokazują odporność banków, ale nie dowodzą, że kredytowe problemy zostały usunięte. Wysokie zyski i kapitał mogą więc współistnieć z utrzymującym się ryzykiem kredytowym.
Najważniejszym wyzwaniem pozostaje połączenie wolnej redukcji złych kredytów z wysokim ryzykiem wśród mniejszych przedsiębiorstw. Jeśli prognoza Fitch się sprawdzi, banki mogą nadal ostrożnie podchodzić do finansowania bardziej ryzykownych klientów. Silne bufory dają sektorowi ochronę, lecz nie zastępują rozwiązania problemu długów. Oznacza to, że odporność banków nie jest równoznaczna z szybkim ustąpieniem trudności kredytowych.
